Languages

hero

Historia herbaty

Krzew herbaciany, Camellia sinensis, istnieje od tysięcy lat, ale dowody na jego uprawę w celu wykorzystania jako napój można prześledzić ponad 5000 lat wstecz do jego początków w Chinach.

Wiele lat później, w VIII wieku p.n.e., chińskiemu poecie i uczonemu Lu Yu przypisuje się napisanie Ch'a Jing, co tłumaczy się na język angielski jako A Treatise on Tea.

Ukończone około 780 r. p.n.e. i składające się z trzech szczegółowych tomów, to arcydzieło dynastii T'ang obejmuje wszystkie etapy podróży herbaty, od uprawy po picie.

W tamtych czasach herbata była uważana za jeden z "siedmiu artykułów pierwszej potrzeby" - obok ryżu, oleju, soli, octu, sosu sojowego i drewna opałowego. W chińskich dzielnicach uprawy herbaty nawet najskromniejsze gospodarstwa domowe posiadały własny ogród wielkości znaczka pocztowego, w którym mogły uprawiać "płynny jadeit".

edito1

Herbata rozprzestrzenia się na Japonię

Uważa się, że na początku IX wieku buddyjscy mnisi z Japonii pielgrzymujący do Chin powrócili do swojej ojczyzny z herbatą. Japończycy opracowali własne charakterystyczne "herbaciane cegły": sprasowane bloki herbaty, które zostały ubite i uformowane w kształt ułatwiający ich transport.

Wystarczy odłamać kawałek i dodać gorącą wodę. Hej presto: herbata instant. Pity w ten sposób napój rozprzestrzenił się szeroko w całym kraju i był uwielbiany przez cesarza Sagę i jego poddanych.

acfd19a9fc7839f23d5d4cfd140dc8c1

Herbata dociera do Europy

Dopiero wiele lat później, w XVII wieku, herbata dotarła z Azji do Europy. Holenderscy i portugalscy handlowcy wprowadzili ją jako luksus, wraz z jedwabiami i przyprawami z Makau i Jawy.

Herbata szybko stała się bardzo modna, a jej zwolennicy pojawili się w całej Europie kontynentalnej, w Wielkiej Brytanii, w regionie Morza Śródziemnego oraz w Rosji, gdzie car Michał I otrzymał w prezencie herbatę z Chin w 1618 roku. Niedługo potem długie karawany wielbłądów zaczęły przewozić futra do Chin i herbatę z powrotem do Moskwy - ostatecznie zastąpiła je kolej transsyberyjska.

W Anglii, małżeństwo króla Karola II z Katarzyną Braganza z Portugalii w 1662 roku zwiastowało skok popularności herbaty. Katarzyna wniosła herbatę jako część swojego posagu, wprowadzając ją jako napój spożywany w porze śniadania. Zwyczaj ten rozprzestrzenił się wśród arystokracji i nie tylko - Annie, 7. księżnej Bedford, przypisuje się również spopularyzowanie herbaty jako napoju popołudniowego, wypełniającego lukę między obiadem a kolacją.

edito3

Ameryka zakochuje się (i odkochuje) w herbacie

Picie herbaty szybko rozprzestrzeniło się z Europy do Ameryki Północnej, dopóki niepopularne posunięcie angielskiego króla Jerzego III nie spowodowało gwałtownego spadku popularności.

Decyzja Anglii o nałożeniu ceł importowych na herbatę doprowadziła do amerykańskiego buntu, kiedy to w 1773 roku protestujący przebrani za rdzennych Amerykanów weszli na pokład trzech statków należących do Kompanii Wschodnioindyjskiej i wyrzucili ładunek herbaty za burtę. Wydarzenie to - znane jako Boston Tea Party - zwiastowało odejście od herbaty i minęły dziesięciolecia, zanim jej fortuny zostały przywrócone.

edito4

Czas, by herbata stała się globalna

Choć kawa królowała w dużej części Europy, popularność herbaty w Wielkiej Brytanii doprowadziła do jej światowego sukcesu, napędzanego wzrostem Imperium Brytyjskiego, które handlowało nią przez cały okres panowania królowej Wiktorii.

Plantacje herbaty powstały w Indiach, na Cejlonie (obecnie Sri Lanka), a w końcu w Afryce Wschodniej - gdzie nasze plantacje herbaty istnieją do dziś.